اینکه توام دیده ای نقش برون خودم

تالب جرات نفس مایل اظهار نیست

غنچه صفت مرهم زخم درون خودم

خلوت آیینه ام موج پری می زند

تا به ثریا رسید آبله پای من

اینقدر افسرده همت دون خودم

در خور ظرف خیال حوصله دارد حباب