دامن زدی آخر به چراغان امیدم

جانا ز خیال تو به خود ساخته بودم

نازت به نگاهی نپسندید شهیدم

می سوخت دل منتظر از حسرت دیدار

داغت به عدم می برم و چاره ندارم

ای گل تو چه بودی که منت باز ندیدم

هیهات به خاکم نسپردی و گذشتی