اسیر عشق بودم هر چه پیش آمد پرستیدم

مرا از وهم عقبا سخت می ترسانی ای واعظ

به این تمهید اگر مردی برآر از ملک امیدم

ز فرق و امتیاز و کعبه و دیرم چه می پرسی

خموشی در فضای دل صفا می پرورد بیدل

غباری داشت گفت وگو نفس در خویش دزدیدم