تحیر ناله بود اما من بیهوش نشنیدم

اگر خود را تو می دانم و گر غیر تو می خوانم

به حکم عجز حیرانم چه تحقیق و چه تقلیدم

چراغ حسرت دیدار خاموشی نمی داند

ندانم سایه سرو روان کیستم بیدل

به رنگی رفته ام از خود که پنداری خرامیدم