چراغ حسرت دیدار خاموشی نمی داند

به فهم خویش می نازم نمی دانم چه فهمیدم

اگر خود را تو می دانم و گر غیر تو می خوانم

به حکم عجز حیرانم چه تحقیق و چه تقلیدم

تحیر ناله بود اما من بیهوش نشنیدم

ندانم سایه سرو روان کیستم بیدل

به رنگی رفته ام از خود که پنداری خرامیدم