به فهم خویش می نازم نمی دانم چه فهمیدم

ز آتش گل نکرد افسانه یاس سپند من

تپیدن با دلم حرف وداعی داشت نالیدم

نه آهنگی است نی سازم نه انجامی نه آغازم

اگر خود را تو می دانم و گر غیر تو می خوانم

به حکم عجز حیرانم چه تحقیق و چه تقلیدم

چراغ حسرت دیدار خاموشی نمی داند