تپیدن با دلم حرف وداعی داشت نالیدم

به شوخی گردشی از چشم تصویرم نمی آید

که من در خانه نقاش پیش از رنگ گردیدم

ز آتش گل نکرد افسانه یاس سپند من

نه آهنگی است نی سازم نه انجامی نه آغازم

به فهم خویش می نازم نمی دانم چه فهمیدم

اگر خود را تو می دانم و گر غیر تو می خوانم