تا به کی بینم به چشم بسته داغ سوختن

اینقدر آتش دل بیمار زد در بسترم

صرفه ای آرام نتوان برد در تسخیر من

خس به چشم دام می افتد ز صید لاغرم

همچو اخگر کاش مژگان واکند خاکسترم

از خط لعل که امشب سرمه خواهد یافتن

می پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم