اینقدر آتش دل بیمار زد در بسترم

حیرتم حیرت ز نیرنگ بد و نیکم مپرس

برده است آیینه گشتن در جهان دیگرم

ناله عجزم من و بی طاقتیهای محال

صرفه ای آرام نتوان برد در تسخیر من

خس به چشم دام می افتد ز صید لاغرم

تا به کی بینم به چشم بسته داغ سوختن