برده است آیینه گشتن در جهان دیگرم

نیستم بی سعی وحشت با همه افسردگی

بلبل تصویرم و تا رنگ دارم می پرم

حیرتم حیرت ز نیرنگ بد و نیکم مپرس

ناله عجزم من و بی طاقتیهای محال

اینقدر آتش دل بیمار زد در بسترم

صرفه ای آرام نتوان برد در تسخیر من