رشته تسبیحم ازگمگشته های یاد کیست

سایه دیوار مژگان که زدگل بر سرم

خواب نازی کرد پیدا شعله از خاکسترم

بالش پرواز شد واماندگیهای پرم

تاسری از خود برآرم صدگریبان می درم

مزد ایمایی که از من رنگ حرفی واکشد

معنی نشنیده ای افتاده درگوش کرم