نیستم آگه مقیم خلوت اندیشه کیست

کاش از ننگ فسردن آب گردد گوهرم

تهمت اوهام چندین دام پیدا می کند

طایر رنگم کجا پرواز و کو بال و پرم

اینقدر دانم که فریادی ست بیرون درم

سیر گلشن چیست تا دامان دل گیرد هوس

می کند یاد تو از گل صد چمن رنگین ترم