اینقدر دانم که فریادی ست بیرون درم

تهمت اوهام چندین دام پیدا می کند

طایر رنگم کجا پرواز و کو بال و پرم

نیستم آگه مقیم خلوت اندیشه کیست

سیر گلشن چیست تا دامان دل گیرد هوس

می کند یاد تو از گل صد چمن رنگین ترم

بر حلاوت بس که پیچیدم غم دردم نماند