بر حلاوت بس که پیچیدم غم دردم نماند

اینقدر دانم که فریادی ست بیرون درم

سیر گلشن چیست تا دامان دل گیرد هوس

می کند یاد تو از گل صد چمن رنگین ترم

ناله ها بیدل به غارت داد چون نیشکرم