می توان تعمیر دل کرد از شکست پیکرم

تازه است از من بهار سنبلستان خیال

جوهر آیینه زانو بود موی سرم

موج بر هم خورده است آیینه پرداز حباب

در غبار نیستی هم آتشم افسرده نیست

داغ چون اخگر نمکسودست از خاکسترم

می روم ازخویش در هر جنبش آهنگ شوق