در غبار نیستی هم آتشم افسرده نیست

جوهر آیینه زانو بود موی سرم

موج بر هم خورده است آیینه پرداز حباب

می توان تعمیر دل کرد از شکست پیکرم

داغ چون اخگر نمکسودست از خاکسترم

می روم ازخویش در هر جنبش آهنگ شوق

طایر رنگم غبار شوخی بال و پرم