طایر رنگم غبار شوخی بال و پرم

در غبار نیستی هم آتشم افسرده نیست

داغ چون اخگر نمکسودست از خاکسترم

می روم ازخویش در هر جنبش آهنگ شوق

از نزاکت نشئه گیهای می عجزم مپرس

کز شکست خویشتن لبریز دل شد ساغرم

در محیط حادثات دهر مانند حباب چشم