کز شکست خویشتن لبریز دل شد ساغرم

می روم ازخویش در هر جنبش آهنگ شوق

طایر رنگم غبار شوخی بال و پرم

از نزاکت نشئه گیهای می عجزم مپرس

در محیط حادثات دهر مانند حباب چشم

پوشیدن لباس عافیت شد در برم

همچوشبنم جذبه خورشید حسنی دیده ام