همچو آن کلکی که فرساید به تحریر نیاز

داغ چون اخگر نمکسود است از خاکسترم

می گشایم سر به مهر اشک طومار نگاه

نیست بیرون گره یک رشته موج گوهرم

نگذرم از سجده ات چندانکه از خود بگذرم

صفحه آیینه محتاج حک و اصلاح نیست

بسکه بی نقش است شستن شسته ام از دفترم