شکست از سیل نپذیرد بنای خانه حیرت

به رنگ موج گوهر آرمیدن کرد هموارم

چه مقدار انجمن پرداز خجلت بایدم بودن

که عالم خانه آیینه است و من نفس وارم

نمی افتد به زور آب چون آیینه دیوارم

کسی جز منتهی مضمون عنوانم نمی فهمد

به سر دارد ز منزل مهر همچون جاده طومارم