که عالم خانه آیینه است و من نفس وارم

ز ترک هرزه گردی محو شد پست و بلند من

به رنگ موج گوهر آرمیدن کرد هموارم

چه مقدار انجمن پرداز خجلت بایدم بودن

شکست از سیل نپذیرد بنای خانه حیرت

نمی افتد به زور آب چون آیینه دیوارم

کسی جز منتهی مضمون عنوانم نمی فهمد