عدم آماده تر ازکاغذ آتش زده ام

تا بدانی که ز هستی چقدر بیزارم

جسم خاکی گره رشته پروازم نیست

ناله ای صرف نیستان تامل دارم

شرری چند به خاکستر خود می بارم

سوختن چون پر پروانه ام انجام وفاست

بر رگ شمع تنیده است نفس زنارم