صبر آزمای عشقت در خواب بی نیازی ست

در آتشم سراپا تا زیر پاست خارم

خاکم به باد دادند اما به سعی الفت

در سایه خط او پر می زند غبارم

گرداندنم چه حرفست پهلوی کوهسارم

بی فهم معنیی نیست بر دل تنیدن من

تمثال کرده ام گم آیینه می فشارم