شب چاک زدم جیب و به دردی نرسیدم

در کارگه عجز ندانم به چه کارم

بارم سر خویشست به دوش که ببندم

خارم دل ریش است ز پای که برآرم

نالیدم و نشنید کسی ناله زارم

دل گفت به این بیکسی آخر تو چه چیزی

گفتم گلم و دور فکنده ست بهارم