ز قلقل باز ماندم بیدماغی زد به کهسارم

چه مقدار انجمن پرداز خجلت بایدم بودن

که عالم خانه آیینه است و من نفس دارم

صدای شیشه ام آخر یکی صد کرد خاموشی

بهم آورده بودم در غبار نیستی چشمی

به رنگ نقش پا آخر به پا کردند بیدارم

به رنگی درگشاد عقده دل خون شدم بیدل