که از ننگ فسردنها به بالین نیز پر دارم

تو خواهی انجمن پرداز و خواهی خلوت آرا شو

که من چون شمع رنگ رفته خود درنظردارم

چه امکانست خوابم راه پرواز تپش بندد

مجو برگ نشاط از طینت کلفت سرشت من

کف خاکم غبار از هر چه خواهی بیشتر دارم

نفس دزدیدنم شور دو عالم در قفس دارد