تو خواهی انجمن پرداز و خواهی خلوت آرا شو

ز اسباب تامل آنچه من دارم حذر دارم

شبستان عدم یارب نخندد بر شرار من

که با صد شوخیی اظهاریک چشمک شرر دارم

که من چون شمع رنگ رفته خود درنظردارم

چه امکانست خوابم راه پرواز تپش بندد

که از ننگ فسردنها به بالین نیز پر دارم