ز اسباب تامل آنچه من دارم حذر دارم

نشد سعی غبارم آشنای طرف دامانی

چو مژگان بر سر خود می زنم دستی که بر دارم

دماغ عبرت من طرفی از سامان نمی بندد

شبستان عدم یارب نخندد بر شرار من

که با صد شوخیی اظهاریک چشمک شرر دارم

تو خواهی انجمن پرداز و خواهی خلوت آرا شو