رم وحشی غزال فرصتم گردی دگر دارم

به لوح وحدتم نقش دویی صورت نمی بندد

اگر آیینه ام سازی همان حیرت به بر دارم

سراغ من خوشست از دست بر هم سوده پرسیدن

ادب پیمای دشت عجز مژگان بر نمی دارد

تو سیر آسمان کن من به پیش پا نظر دارم

بهار بی نشانم دستگاه دردسر کمتر