بهار بی نشانم دستگاه دردسر کمتر

رم وحشی غزال فرصتم گردی دگر دارم

ادب پیمای دشت عجز مژگان بر نمی دارد

تو سیر آسمان کن من به پیش پا نظر دارم

چوگل دوشی ندارم تا شکست رنگ بردارم

به نیرنگ لباس از خلوت رازم مشو غافل

که من طاووسم و این حلقه ها بیرون در دارم