نگاهم در پناه حیرت آیینه می بالد

به آن موی میان پیچیده ام تابی دگر دارم

درین گلشن من و سیر سجود ناتوانیها

چو شاخ بید در هر عضو محرابی دگر دارم

چراغ بزم حسنم وضع آدابی دگر دارم

به دست گلخنم بفروش ازگلشن چه می خواهی

متاع کلفت خار و خسم بابی دگر دارم