دماغ سوختن گرم ست تا این مشت خس دارم

گر از تار نگاهم ناله برخیزد عجب نبود

به چشم خود گره گردیده اشکی چون جرس دارم

نفس جز تاب و تب کاری ندارد مفت ناکامی

چو صبح از ننگ هستی در عدم هم بر نمی آیم

غبارم تا هوایی در نظر دارد نفس دارم

همان منصور عشقم گر هوس فرسوده ام بیدل