که من برقی به جان عالمی آتش فکن دارم

گر آگاهم و گر غافل ، نگردد حیرتم زایل

تو بر آیینه مرهم نه که من داغی کهن دارم

به هر افسردگی بیدل مباش از ناله ام غافل