کدام آهو به بوی نافه خوابانده ست داغم را

چراغی می کنم خاموش و تمهید لگن دارم

حریف وحشت من نیست افسون زمینگیری

که در افسردگی چون رنگ صد دامن شکن دارم

که تا یاد سویدا می کنم سیر ختن دارم

نفس تا هست سامان امیدم کم نمی گردد

تخیل مشربم می در خم و گل در چمن دارم