سپند حسرتم تا سرمه می گردم نشان دارم

به رنگ شمع ممکن نیست سوز دل نهان دارم

جنون مغزی که من دارم برون استخوان دارم

نپنداری به مرگ از اضطراب شوق وامانم

ز رمز محفل بی مغز امکانم چه می پرسی

کف خاکستری در جیب این آتش نشان دارم

به این افسردگیها شوخیی دارد غبار من