خشک می دود بر آب روغنی که من دارم

پیش ناوک تقدیر جستم از فلک تدبیر

گفت دیده ای آخر جو شنی که من دارم

چرب و نرمی حرفم حیله کار افسون نیست

حرف عالم اسرار بر ادب حوالت کن

دم زدن خس و خار است گلخنی که من دارم

غور معنی ام دشوار، فهم مطلبم مشکل