ز گلچینان باغ آرزوی کیستم یا رب

به خارا تیشه می باید زد از جانی که من دارم

ز شوخی قاصدش هر گام دارد بازگردیدن

به رنگ سودن دست پشیمانی که من دارم

پر طاووس دارد گرد دامانی که من دارم

ندارد جز تامل موج گوهر مصرعی دیگر

همین یک سکته است انشای دیوانی که من دارم