به چشم بسته بر بندند مژگانی که من دارم

ز رنگ آمیزی این باغ عبرت برنمی آید

به غیر از نقشبند طاق نسیانی که من دارم

به حیرت رفت عمر و بر یقین نگشودم آغوشی

نمی دانم چه سان از شرم نادانی برون آید

به زنار آشنا ناگشته ایمانی که من دارم

کفیل عذر یک عالم خطا طرفی دگر دارد