هزار چاک دل آغوش چیده ام به تخیل

شناورم به امید کرانه ای که ندارم

به رنگ شعله تصویر سخت بی پر و بالم

چها نسوخته ام از زبانه ای که ندارم

هواپرست چه گیسوست شانه ای که ندارم ؟

به چاره سازی وهم تعلقم متحیر

مگر جنون زند آتش به خانه ای که ندارم