به چاره سازی وهم تعلقم متحیر

چها نسوخته ام از زبانه ای که ندارم

هزار چاک دل آغوش چیده ام به تخیل

هواپرست چه گیسوست شانه ای که ندارم ؟

مگر جنون زند آتش به خانه ای که ندارم

فسون کمند هوس نیست بی بضاعتی من

کسی کلاغ نگیرد به دانه ای که ندارم