کسی کلاغ نگیرد به دانه ای که ندارم

به چاره سازی وهم تعلقم متحیر

مگر جنون زند آتش به خانه ای که ندارم

فسون کمند هوس نیست بی بضاعتی من

به عزم بی جهتی گم نکرده ام ره مقصد

خطا ندوخته ام بر نشانه ای که ندارم

دگر چه پیش توان برد در ادبگه نازش