به عزم بی جهتی گم نکرده ام ره مقصد

مگر جنون زند آتش به خانه ای که ندارم

فسون کمند هوس نیست بی بضاعتی من

کسی کلاغ نگیرد به دانه ای که ندارم

خطا ندوخته ام بر نشانه ای که ندارم

دگر چه پیش توان برد در ادبگه نازش

به غیر آینه بودن بهانه ای که ندارم