خیال داد فریبم فسانه برد شکیبم

گران فتاد به دوش من آن خمی که ندارم

به قطع الفت اسباب مانده ام متحیر

فسان زنید به تیغ تنک دمی که ندارم

به شور ماتم عید و محرمی که ندارم

هزار سنگ به دل بست تا ز شهرت عنقا

نشست نقش نگینم به خاتمی که ندارم