بس است سطرگدازم چو شمع نامه الفت

یتیم عشقم و ربطی به شیر دایه ندارم

تهیه کف افسوس کرده ام چه توان کرد

به سرمه سایی عبرت جزاین صلایه ندارم

دگر صریح چه انشاکنم کنایه ندارم

به ماکیان توزاهد مرا چه ربط وچه نسبت

تو سبحه گیرکه من چون خروس خایه ندارم