تو سبحه گیرکه من چون خروس خایه ندارم

بس است سطرگدازم چو شمع نامه الفت

دگر صریح چه انشاکنم کنایه ندارم

به ماکیان توزاهد مرا چه ربط وچه نسبت

سزدکه مولوی ام خرده بر شعور نگیرد

که گمره ازلم جزوی از هدایه ندارم

به هر طرف کشدم دل ، یکیست جاده و منزل