خوش است جام می از شیشه ها به رنگ برآرم

نریخت سعی زمینگیری ام به حاصل دیگر

جز این که خار تکلف ز پای لنگ برآرم

خمار تا به کی ام بی دماغ حوصله دارد

ز چرخ چندکشم انفعال شیشه دلیها

روم جنون کنم و پوست زین پلنگ برآرم

هزار رنگ گریبان درد جنون ندامت