هزار رنگ گریبان درد جنون ندامت

خوش است جام می از شیشه ها به رنگ برآرم

ز چرخ چندکشم انفعال شیشه دلیها

روم جنون کنم و پوست زین پلنگ برآرم

که من چو صبح نفس زبن قبای تنگ برآرم

به ششجهت گل خورشید بستم و ننمودم

به حیرتم من بیدل دگرچه رنگ برآرم