جیب چاکی که به امید رفو می آرم

نقش اجناس اشارتکده بیرنگی ست

این من و ما همه از عالم هو می آرم

عمرها شد چو سحر می دهم از یاس به باد

تشنه کامی گهر قلزم بیقدری نیست

آبرویی که ندارم به سبو می آرم

چقدر گردن تسلیم وفا باریک است