از تعلق رستن آسان نیست بی سعی جنون

می کند آب این شکر را ز اختلاط شیر شرم

ننگ بیکاری کسی را بی عرق نگذاشته ست

از همین خفت ز خارا می چکاند قیر شرم

بر نمی آید به زور خار دامنگیر شرم

منفعل شد عشق از وضع تکلفهای ما

دارد از تمکین مجنون ناله زنجیر شرم