تو محو و من تغافل اشتیاق جنت و حورم

همان بهترکه خاکستر شوم در پرده عبرت

نقاب از روی کارم بر نداری خون منصورم

برو زاهد برای خویش هر کس مطلبی دارد

به اقبال تپیدن نازها دارد غبار من

کلاه آرای عجزم بر شکست خویش معذورم

سجودی بست بار هستی آخر بر جبین من